Vanmorgen vertrokken wij redelijk op tijd en ik schreef al
op weg naar de Outlets. In Las Vegas waren wij naar een mega Outlet geweest en dat
wilde men opnieuw beleven. Bij een Outlet denken wij aan goedkope zooi waar je
tussen trekt in de hoop nog wat te scoren. Dat is hier niet zo, hier verkopen
65 topmerken hun waar goedkoper dan in hun sjieke winkel. Dat kan enorm schelen
vooral bij Levis, Tomi Hilfinger, Gucci noem maar op. Wanneer de RV nog niet
stil staat springen Marjolijn en Marina eruit. We spreken af om twee uur later
elkaar weer te treffen bij de RV. Moet lukken lijkt me. De mannen doen hun eigen
rondje. De vrouwen beginnen bij Levis en Marina scoort een mooie riem. Alleen
jammer dat de pasjes het niet doen. Marjolijn heeft haar pasje al diverse malen
getest en dat ging heel erg goed maar vandaag nee. We laten hem achteruit
leggen en komen over twee uur terug met de mannen. Bij Reebok hetzelfde. Onze
mannen komen later betalen beloven wij de jonge man achter de kassa. Die toch
wel heel erg op een bekende (geen idee wie) acteur lijkt. Misschien beunt hij
bij. Nadat wij alle winkels hebben gehad treffen we de mannen. Die hadden pas goed
geshopt en hun twee pasjes deden uitstekend. Tassen vol, jaloersmakend. We doen
het rondje opnieuw om onze achter uit gelegde artikelen te gaan halen.
Wij rijden door naar Lancaster. Wij willen graag zien hoe de
Amish leven. De vaak kinderrijke Amish families 8 tot 10 en soms wel 15
kinderen leven vanaf het jaar 1720 in de VS. Ze gebruiken geen elektriciteit wel
een batterij (hypocriet vinden ze hier), hebben geen auto’s maar rijden in
zwarte koetsjes en dragen kleurloze kleding. Maar niet zomaar kleurloos. We
zijn naar de Amish Village geweest en hebben daar een rondtour door het huis
gehad met een uitgebreide uitleg over de levenswijze en leefstijl. We mochten
alles vragen en alles bekijken. Ik had er wel over gelezen en was er erg
nieuwsgierig naar ook of dit te vergelijken zou zijn met Staphorst. Nou niet te
vergelijken. Wij kwamen het gebied binnen rijden en ik hoopte een Amish in het
wild te spotten. We zagen vrijwel meteen een koetsje en we kregen er lol om het
is nog leuker dan krokodillen spotten. Maar wat ik niet gedacht had in dit
gebied wonen ruim 30.000 Amish mensen. Geen wonder dat wij op elke hoek iemand
in de traditionele kleding tegenkomen. Het kleine huisje op de Priari. Lange
kleurloze jurken, jochies met grote broeken met bretels en een stro hoedje op.
We komen een koetsje tegen met papa en mama met 8 Amish kindertjes in de
bijzondere kleding. Geen fietsen maar allemaal op de step jong en oud en heel
oud. De Amish boerderijen zijn te herkennen aan propaantanks en dat er geen
stroomkabels naar de huizen lopen. Wij gaan bij de Village vandaan richting
camping en stoppen bij twee Amish kindertjes die hun groenten langs de weg
verkopen. Wij kopen bramen voor in de Yoghurt. Wij bekijken elkaar of we
allemaal van een andere planeet komen. Wij rijden naar de camping voor vannacht
en hebben een plek op een etage camping bijna bovenaan zodat we een schitterend
uitzicht hebben over het hele gebied. We zien dat we kamperen tussen de Amish.
Aan de overkant spelen 5 smurfies in de lange jurken de jongste kan net lopen.
Marjolijn en ik zien bij een boerderij staan; op vrijdag en zaterdag open
Bakery omdat we eigenlijk nog brood moeten hebben gaan we het erf op. We zien
dat een jongen de koetsjes stalt en dat we op het erf van de Amish zijn, zou
dit wel de bedoeling zijn. We vragen het eerst aan de camping mevrouw. Ja we
zijn meer dan welkom, pijlen volgen. We gaan opnieuw. Mega, de meelzakken staan
buiten, een grote slijptol ik hoop dat er geen kwajongen in de buurt is we
lopen de bakkerij binnen. Een museum. Bakker Klompie in Staphorst had het 40
jaar geleden netter. Maar het ruikt er heerlijk en er staan schitterend
gebakken taarten en broden op de toonbank. Daar komt het Amish meisje van een
jaar of 13 jaar. Wat en lief wijfie, grote bruine ogen gekleed in haar grote
vormloze jurk. Ze verteld ons wat er in de taart zit en vraagt waar we wonen in
Holland. Of het misschien vlak bij Amsterdam is. Staan jullie hier op de
camping? Yes we do…..We have friends in Amsterdam. Twee keer per jaar komen ze
naar hier en dan halen ze brood bij haar. We wijzen een taart aan en vragen of
ze die ook lekker vind. Vol overtuiging knikt ze. Dan nemen wij een taart en een
brood. Ik mag best een foto maken van de bakkerij en ze wenst ons een fijne
tijd toe. We hebben hier bij de RV heftige discussies over de leefstijl en
opvattingen maar ik kan er niets aan doen ik heb een zwak voor de schattige
Amish kindertjes in hun vormloze jurken.
Jullie zouden je trouwens allemaal ziek lachen als je ons
vanavond met de rest van de campinggasten zou zien zitten. We zitten hier
allemaal op een rij voor de RV’s alsof de Donderdag Meppel Dag optocht zo
begint. Allemaal om een glimp op te vangen van de Amish mensen op het land en
de koetsjes die de hele tijd heen en weer ratelen. Het heeft echt wat.
Later M@rina!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten