Wij zetten de wekker voor maandagmorgen om 08.00 uur. Wij kunnen dan met Roadbear het bedrijf van de RV bellen om een afspraak te maken dat ze ons oppikken bij het Hotel. Eigenlijk hadden wij dit 72 uur van te voren moeten doen maar toen zaten wij in het vliegtuig en zondags zijn ze gesloten. Niets aan de hand ze weten precies wie wij zijn en in welk Hotel wij verblijven en de chauffeur pikt ons tussen 12 en 1 op. Wij doen het licht weer uit en draaien ons nog maar eens om. Straks naar het ontbijt, baantje zwemmen en tegen twaalven naar beneden. Nog geen tien minuten later belt Roadbear. IS het goed dat wij jullie over een kwartier ophalen de RV staat al klaar dan kunnen jullie alvast vertrekken. Nou ik eet graag drie keer per dag dat ga ik niet overslaan wie weet wanneer wij weer wat eetbaars tegen komen en de kinderen slapen als een roos. Maar de beste man geeft niet op of wij in drie kwartier gegeten kunnen hebben en aangekleed kunnen zijn. In een uur kunnen wij veel. Ondertussen ben ik naar de kamer naast ons gerent en heb ze wakker gebonsd. Gustav is het snelst klaar want hoe eerder klaar hoe langer genieten van het ontbijt. Hij zit dus in zijn eentje beneden te schransen.
Maar wij klagen niet de vorige keer moesten wij met een taxi en hebben minstens twee uur in de brandende zon gewacht. We worden keurig op de afgesproken tijd gehaald. De vorige keer was het een hectische boel met komen en gaan van campers, de campers die nog in gepakt moesten worden. Nu stond alles al klaar. Een RV die in Maart aangeschaft is en er goed uit ziet. Wij zijn er nog geen half uur wanneer wij de Highway op gaan op zoek naar de Wallmart.
Wij gaan ieders een kant op om de eerste spullen te zoeken en ik sta te kijken voor het schap van thee en koffie wanneer een vrolijk geklede dame op leeftijd zegt, de winkel is net verbouwd en er zijn nu allerlei nieuwe artikelen ik kan niet kiezen.
Ik vertel haar dat het mijn eerste keer in deze supermarkt is en dat ik zo wie zo niet kan kiezen zoveel producten hier in de winkel liggen. Where do you come from? Tja Holland daar heeft ze hele fijne vrienden wonen die ze kent door haar geloof. I am Christen, are you Christen? Yes I am Christen. Ohhhh realy then i see you in heaven. Ze is helemaal blij dat ze mij een Christen uit Holland ontmoet en wil graag weten met wie ik reis en waar mijn kinderen zijn. Na de kennismaking en er een mevr met winkelkarretje ons passeert verteld ze de mevrouw ook Look now they come from Holland. Die mevrouw heeft iets minder met het geloof. The coffy is good in Holland. Ben ik ook blij mee als koffie verslaafde.
Wij gaan verder met shoppen als ze ons toch nog even terug roept en ons een persoonlijk kaartje met passende bijbel tekst overhandigd. Wanneer wij tijd hebben in de vakantie zullen wij de tekst opzoeken hebben wij haar beloofd. Ik hoop dat ik haar see in haeven dat geeft een sterk gevoel. Geweldig om zo het geloof te beleven. Daar hebben wij nuchtere Hollanders toch wat meer moeite mee.
Wanneer de boodschappen zijn ingeladen gaan wij richting Miami. 4 uur voor op het schema door de perfecte service van Roadbear.
Rond vijf uur komen wij op de Miami Evercledes RV camping aan. Wij hadden voor 3 nachten via internet gereserveerd maar geen bevestiging gehad. Het is hier nu laag seizoen door het regen seizoen, vast niet vol wij gokken het erop.
Och zegt de campingeigenaar, moet dat ach dat wist ik niet maar plek genoeg, no problem, welcome.
In de camping voorwaarden staan dat je de avocado's en mango's onder de bomen mag rapen daar ben ik erg nieuwsgierig na want dat betekend dat deze prachtige bomen op de camping staan.
Het is werkelijk waar een prachtige camping terecht de beste camping van 2010 in Amerika.
Doordat het water hier jaren heel erg hoog heeft gestaan zien wij nu bomen inclusief vergroeide stammen, wortels en minstens 1 meter breed. Marjolijn en ik lopen erheen en zien wel 10 lissards in verschillende kleuren weg schieten. Prachtige groene bomen met overal avocado's. Ik kan het niet laten en pak de hengsel van het zonnescherm en hengel er één af. Zulke mooie liggen bij AH niet in het schap.
MArjolijn en ik nemen nog even een duik voor het eten en rond tien uur liggen wij er in.
Toch best een beetje moe door het tijdsverschil en alle indrukken in een paar dagen.
Dinsdag staat de stad Miami op het programma.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten