In tegenstelling met gisteren toen wij allemaal over de grond tijgerden om zoveel mogelijk Krokodillen, Lissards, parende krekels en schildpadden te zien waren wij vandaag met heel andere dingen bezig.
Vanmorgen zijn we begonnen met ontbijt onder de luifel en de toaster in het stopcontact aan de buitenkant van de RV. Wij willen ook een beetje Amerikaans mee doen. Daarna maar eens geprobeerd contact te krijgen met Holland, Jarige Jet Marjan, ipv Bastian, Bastian's vader telefoon stond door geschakeld. Wij hoorden net dat Bastian zijn vader vandaag zijn verjaardag viert. Vanuit TitusVile de felicitaties van de Fam Ebbers en een fijne zonnige dag!
En Opa en Oma Ebbers die elk moment overgrootvader en overgroormoeder kunnen worden van hun eerste achterkleinkind. Mariken ons oudste nichtje wordt moeders. Spannend maar nog niks aan de hand.
Maar wat gingen wij doen.........wij gingen in Miami naar een echte schietclub. Bij de mannen giert de adrenaline al door het lijf de dames moeten nog een beetje aan het idee wennen. We hadden gebeld en we konden langs komen op de ranche van 's morgens tien tot 's avonds tien. Schieten vanaf tien jaar en children tot 17 jaar free. Tja het motto is zo jong mogelijk goed om leren gaan met wapens. Nu dacht ik heel naief natuurlijk bij een ranche aan een cowboy met paarden waar ze op het erf ook schieten op een pop ofzo. Weet ik veel we zijn tenslotte in USA.
Wij komen op een soort industrieterrein met allemaal loodsen. Zo'n één die JOhan en Gustav zo graag zouden willen huren voor alle zooi die mij eigenlijk dagelijks in de weg staat. Maar hoe meer ruimte hoe meer zooi.
We parkeren de RV en we horen de schoten al. Mmmm wat gaat dit worden.
Wij zien twee loodsen met een garage deur zoals wij zelf en de derde deur is vervangen door een kozijn met deur en de reclame voor de Stone hard Gun club.
Hey guys verwelkomt ons een keurige frisse jongeman achter de balie. What can i done??? Tja wat zouden wij willen. Net zoals alle Europianen komen wij hier schieten. Het ziet er keurig uit. Allemaal uniform gekleed, vitrines met wapens in allerlei soorten en maten en kogels in allerlei soorten en maten waar je een heel dorp mee kunt... nou ja laat ik het allemaal maar niet uitspreken.
Wij krijgen eerst een formuier met de voorwaarden en de regels. Dit lezen wij door en daarna tekenen wij hiervoor. Onder de 18 jaar moet een volwassene voor je garant staan. JOhan tekent voor Marjolijn. Hij vraagt of wij eerder geschoten hebben waar we graag mee zouden willen schieten en wat handig is om mee te beginnen. Wij kiezen twee pistolen uit. Een lichtere en een wat zwaardere (dames/heren versie). We kiezen een poster uit waar we op willen schieten en het aantal kogels. Dan komt er een oudere meneer bij die ons voor doet hoe je hem vast moet houden, hoe je moet laden en hoe je moet schieten. En vooral wat wij niet moeten doen. Volgens mij ben ik met een uitleg van een dosering eerste uitgifte, categorie 2 langer bezig dan hier met wapens. Alle twee is niet handig als je niet weet hoe er mee om te gaan, maar toch.
Wij krijgen een beschermbril, oordopjes en er wordt een guy gebeld om ons op de baan op te vangen. Lijkt mij niet verkeerd.
We gaan de deur door en ineens sta ik oog in oog met 6 schietbanen naast elkaar en een vader met twee volwassen kinderen die schietles van hun vader krijgen. Eigen tas met wapens mee en na elk schot gaat de poster uit de houder om te bekijken waar ze geschoten hebben en hoe te verbeteren.
Een rustige ongelofelijke scherpe jongeman begeleid ons met laden en schieten. Met heel veel geduld en heel zorgvuldig helpt hij ons dames door The War heen.
Ik voel mij een CHarlie Angel, benen een beetje wijd, beide handen om het holster en 5 knallen achter elkaar of ik midden in Miami de held sta uit te hangen. Jammer dat ik het lange slanke postuur en de mooie krullen mis. De hulsen vliegen mij om de oren en het zweet breekt mij uit. Dit keer geen hete bui want de jongeman verteld mij dat is nou Adrenaline.
Eerlijk is eerlijk het is niet zo'n verantwoord dagje uit maar ja nu wij er toch zijn willen wij het mee gemaakt hebben. Ik denk dat jullie van de mannen ook nog wel het één en ander horen want die beleven deze toch toch op een heel andere manier dan de dames.
Rond één uur rijden wij richting Cape Canaveral om morgenvroeg om zes uur uit de veren te gaan voor de lancering. We willen graag langs Cocoabeach om even het sfeertje op het strand te proeven. Het omrijden neemt wat meer tijd in beslag dan eigenlijk bedoelt en eigenlijk voegt het niet zo heel veel toe. We gaan heel even uitwaaien op het strand en met de voetjes in het water voordat we door rijden naar Cape Kennedy KOA Kampground.
Ik ga nog even afwassen, douchen en vroeg erin.
Tot Later M@rina!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten