We zijn al een paar dagen internet loos, ik ga het al
vast bloggen. Wie weet hebben we vanavond wel een camping met WIFI en kan alles
in één keer geplaatst worden. We rijden op dit moment door Denemarken, goudgele
akkers, windmolens, Bastia krijgt een telefoontje van zijn moeder, ze verteld
ons dat wij het in Noorwegen warmer hebben dan de Fam van de Belt in Italïë. Dat
komt er nou van Gerralt!
Het is nu twee uur, het lijkt alsof we al een marathon
hebben gelopen, daarover later meer.
We beginnen maar eens bij de camping in Odda. We wilden
vroeg vertrekken want we hadden een bud dag gehad met K wegen. Wij begonnen ons
bijna zorgen maken of we de boot in Kristiansand op woensdagmorgen om 08.00 uur
wel gaan halen. In het ergste geval had Johan bedacht vliegt Marina maar
vooruit, het is nu eenmaal zo dat ik vrijdagmorgen om 08.00 uur in de
Oosterboer wordt verwacht. Zo wordt het wel een close finish
In Odda wordt op google maps uitvoerig de route bekeken door
de mannen. Wij vragen ons af hoe het nu kon gebeuren dat wij op dat kleine te
smalle weggetje terecht waren gekomen. De chauffeur en navigator besluiten dat
we over Stavanger gaan en nog een stukje veerboot pakken om maar niet weer op K
wegen te belanden.
Net als we de gordijnen dicht willen trekken zien we een
Roemeens bus dwars voor onze bus geparkeerd. De mannen gaan richting toilet
gebouwen. Of misschien wel naar een huisje? Met deze bus voor onze neus komen
wij niet van de camping af. Johan gaat er achter aan. Ze komen alleen maar om
zich te wassen en te douchen en vertrekken dan weer.
Wij doen de oogjes toe. Niemand slaapt goed, allemaal een
beetje stram in de botten waarschijnlijk van het mee rijden. Ik heb brood op de
camping besteld en ga het direct om kwart over 8 halen.
Oeps geen Roemeense bus maar een personen auto met een
piepklein tentje erachter. Die zijn na half 1 gekomen en hebben op het eerste
de beste plaatsje hun tent neer gezet. Er is geen enkele ruimte om vooruit of
achteruit te gaan en de camping te verlaten. Eerst maar eens eten, mini afwasje
doen, stoelen weer opbergen in de camper en de auto rijklaar maken. Van het
gerammel van de potjes en pannetjes komt er een slaperig hoofd naar buiten. Of
we op hun wachten…………
We gaan rijden en beginnen aan een geweldige E route,
ongeveer 15 km smal zoals gister maar daarna kunnen we gassen en genieten van
het mooie Noorwegen. De weg is rustig, geen vrachtverkeer en niet of nauwelijks
een camper. Dat is beter, we gaan het maar gauw vergeten.
Maar wat nu, Tom Tom vind dit geen uitdaging genoeg en
heeft eigen gereid de route weer wat spectaculairder gemaakt. We trappen er
niet in, keren weer om, en geven digitaal commando’s dat Tom Tom niks mag
veranderen zonder dat hij het gevraagd heeft aan de navigator, Gustav in dit
geval.
Wij hebben een super reisdag. We zien prachtige
watervallen, Pipi Langkous woeste waterstromingen, prachtige paarse velden “kattenstaarten”,
geen idee, mooi is het in ieder geval.
Rond de klok van 5 gaan we op zoek naar een camping. De
whap brengt ons naar een beetje ongeregeld zooitje. Ik stap uit om 1 nacht te
reserveren. Ik stap de ruimte binnen maar ik zie geen receptie maar een
slaapzaal. Gezien de peukjes op het stoepje lijkt het me geen jeugdherberg. Een
man wijst me naar de receptie waar een telefoonnummer hangt die ik bij
afwezigheid moet bellen. Ik kijk de camping over en zie half vergane caravan’s,
verveeld lopende hangmannen en heb er geen goed gevoel bij.
De mensen die tegelijkertijd arriveren delen het gevoel
en we verlaten de parkeerplaats om het verderop te proberen.
We rijden het weggetje in en zien nog net in de achteruitkijkspiegel,
camping hier melden, te laat, de camping zelf is iets verderop aan de overkant.
We zoeken een plekje.
Er staan wat vaste gasten, 10 passanten en er staat een schattig
zomerhuisje, schaapjes langs de rand met een trappetje zodat je door het
weiland naar het riviertje kan wandelen. Zachtjes horen wij het water kabbelen.
Prima plekje. Ik fiets terug naar de boerderij en betaal voor de nacht.
Het is er heerlijk rustig, schoon en het watertje erbij
met de enorme rotsen, heerlijk. We zien op de camping bij een aantal
onderkomens enorme vishengels en vispakken. Het is een zalmrivier. Tot hun
middel staan de mannen in het water om de zalm te vangen. Wil je kano varen,
moet je de kano eerst door de bevolking laten desinfecteren. Het water kan je
drinken zo helder.
Ik moet nog steeds een kaartje op de post doen naar de oude
eigenaar van de bus. Als de rest gesetteld is bij het water en/of aan het
dronen zijn, fiets ik even naar de brievenbus 4 km verderop. Een mooie
skeelerroute, skeeleren is in Noorwegen echt heel hip, ze doen het alleen een
klein beetje anders. Ze hebben geen skeelerschoen maar een skilat met gymschoen
waaronder wieltjes. Met twee stokken duwen zich zelf vooruit. Ik denk dat je er
flinke spierballen van krijgt.
We zijn nu een mooi stukje op weg naar Kristiansand. Dinsdagmorgen
slapen wij eerst lekker uit. Na een portie lichaamsbeweging via badminton
duiken we er maar eens in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten