Woensdagmorgen om 6 uur gaat de wekker, jaja voor de één
is het wat gemakkelijker dan de ander om wakker te worden. Jammer dat Johan door
zijn snothoofd niet helemaal fit is. We zetten thee, smeren een broodje en rond
half 7 zitten we op de snelweg richting boot. Je moet minimaal een uur van te
voren aanwezig zijn, dat gaat prima lukken.
Wanneer we aansluiten in de rij, staat half Noorwegen al
voor ons, waar komen die allemaal al vandaan en moet dat er allemaal in. Het
gaat keurig in goede orde, we moeten de gaskranen dicht draaien en vanwege de
hoogte schuiven we aan in rij 19 bij de grote jongens.
Wanneer we aan boord zijn pakken we onze spullen en
taxfree artikelen en gaan gauw naar het restaurant. Ik heb geen zin om 3 uur te
zwalken en ook geen zin om 15 euro pp te betalen voor het reserveren van een
stoel. Goede timing, we hebben alle 5 een stoel en een tafeltje en houden het
hier wel bijna 4 uur vol. We halen eens koffie, kijken in de winkeltjes, lezen,
sudoku, doen een tukkie en aan het eind van de vaart verbazen wij ons over de
hoeveelheid drank die is in geslagen is door de Noren. Een tafeltje verderop
zitten twee dames met trolley, rugtas en handtas hun geld te tellen. Voor hun
is de boot een retourtje van zoiets als de huishoudbeurs. Flink veel drank,
snoep, red bull, blikjes cola etc in
slaan, met een goed gevulde trolley nemen ze denk ik de volgende boot terug.
Zielig zeg, zegt Marjolijn wanneer ze de ongezonde, niet goed uitziende mensen
met hun stapels drank naar de auto ziet lopen.
Rond half 12 gaan we de boot af en genieten weer van de
Denemarkse windmolen, weilanden, de bus tuft lekker en wij doen een tukkie.
We zien een tankstation waar de diesel een euro de liter
is zodat we ff de tank vol gooien.
Het is er mega druk en langzaam rijdt Johan langs een mega
vrachtwagen naar de buitenkant van het tankstation om in alle rust te gaan
tanken.
De dieseldop van de pomp is lek zodat Gustav onder de
diesel de camper in komt en zijn handen goed wil wassen. Ik help hem met de
kraan en de dubro wanneer Marjolijn en Bstian gaan staan en hardop zeggen die vrachtwagen gaat de bocht nooit halen zo ramt hij een auto. Ze hebben het nog niet gezegd of de caravan beweegt flink heen en weer en we horen een enorm gekraak. We kijken uit het
raam en zien een enorm gevaarte. We rennen er
alle vier uit en zien dat de vrachtwagen vooruit rijdt en de bus schampt. Johan is
nog aan het betalen, wij rennen naar de chauffeur toe en schreeuwen dat hij moet stoppen.
Hij kijkt dwars door ons heen en geeft opnieuw gas. We schreeuwen en gaan voor
de wagen staan zodat hij hem niet kan peren. Hij geeft opnieuw gas in de
achteruit en kijkt dwars door hem heen. Zijn bijrijder springt eruit en kijkt
naar de ravage en loopt naar de chauffeur toe en gebaart dat ze in de problemen zitten. Die hebben we zeker, want hij reageert niet, hij blijft zitten en praat
niet, komt er niet uit, kijkt me alleen heel diep aan, ik zeg opnieuw, please
stop en come out of your truck. Geen reactie. Johan is er ondertussen en
iedereen staat verbaasd te kijken. Er zijn genoeg die willen getuigen en
meerdere die het verhaal aan de politie willen vertellen en de politie willen
bellen. De dame van 7eleven komt meerdere keer vragen als we voedsel drinken of
wat dan nodig hebben voor de shock, kom mee naar binnen. Ze schrijft voor de
verzekering de gegevens op zodat we weten waar we op dit moment zijn. Een vakantieganger uit
Denemarken zelf belt de politie en legt het uit, wacht tot de politie er is en
legt heel duidelijk uit dat hij niet stopte toen wij riepen maar tot 3 of
misschien wel 4 keer opnieuw ging rijden. Omdat het een Roemeense chauffeur was
waren meerdere Denen bereid om te getuigen en toonden bezorgdheid. De politie
is er redelijk snel, 1 gaat met hem de auto in de ander blijft bij ons. Tja
warrig in shock vertellen wij de verhalen en de Denen geven uitleg, laten het
adres achter voor eventuele meerdere vragen. Het meisje van 7eleven brengt een
stuk of 7 flesjes drinken. Talloze foto’s worden er gemaakt en tekeningen etc.
De Roemeen wordt gecontroleerd op alchohol , er is geen alcohol in het spel, gelukkig
maar. Hij zag er niet topfit en gezond uit. We doen meerdere malen ons verhaal,
maar ja er moet 1 kloppend verhaal zijn. Ineens komt Bastian terug van de wc met de
mededeling dat hij het gefilmd had maar door de schrik niet meer aan had
gedacht. De polities kijken naar het filmpje en nu snappen ze wat er precies
gebeurde en hoe hard Marjolijn en ik hebben geschreeuwd dat hij moest stoppen met
rijden.
Hij staat alleen rondjes te draaien, terwijl de halve
parkeerplaats zich om ons bekommerd. Zijn bijrijder laat zich niet zien. Balen
balen balen dat we na ons eigen schuld deukje zo’n vervelend ongeluk hebben.
De schade zijn vooral de lampen en de bumper, samen met
de politie wordt er gekeken of we door mogen rijden. Met state tape plakken we
de boel aan elkaar en zo mogen we naar huis rijden.
De chauffeur heeft nog niet met ons gepraat maar komt nu
in beweging of we niet gaan zeggen dat hij het lampje ook gedaan heeft daar zat
al state tape op dat kwam niet door hem. Even ziet het er naar uit dat er toch
leven in de man zit maar nee Johan tettert terug en hij druipt af. Johan geeft
hem een hand .Nadat we afscheid nemen van de agenten geef ik hem een hand.
Met dezelfde rare ogen kijkt hij mij aan en hij zegt: Stop Stop Stop en haalt
hulpeloos zijn schouders op.
Bij 7eleven bedank ik voor alle hulp, breng het over
gebleven drinken terug en koop lekkere koeken. Dat zijn we wel nodig. Hyper de
pieper zitten we in de auto te tetteren als Bastian zijn moeder belt. Ik heb al
twee keer gebeld…… ohhh een Roemeen tikt ons net een lampje van de auto, ik kon
hem niet opnemen. Oh jullie verder alles heel, oh ja hoor. En we gaan weer over
tot de orde van de dag. Het is nog maar twee uur maar mega wat al weer een
enerverende dag.
We hebben net heerlijk onze broodjes op gegeten en de
verzekering gebeld dat we toch terug mogen rijden. Ze waren al bezig met een
hotelletje voor ons, da’s nou jammer, ik geloof toch dat dit handiger en fijner
is. Gewoon nog 1 nachtje Denemarken en morgen nog een klein stukkie rijden.
Oeps en ik zojuist-toen dit verhaal er nog niet was- schrijven dat het smalle weggetjes-gedoe in Noorwegen gelukkig zonder verdere mankementen verlopen is en dat de wegen in Denemarken breder en beter begaanbaar zijn.... Dat klopt ook wel, maar dan kom je dus een suffe Roemeen tegen ( of liever gezegd hij jullie.. ) Wat ontzettend vervelend en shit dat je op zo'n wijze schade gekregen hebt. Sowieso gelukkig dat jullie zelf allemaal heelhuids gebleven zijn. Vooral als je het eigenlijk al ziet aankomen is de spanning op dat moment vlg mij ontzettend hoog. Hopelijk niet al te veel/lang gezeik rondom verzekeringen enz, maar het blijft balen. echt jammer! In zo'n geval toch wel het voordeel gehad vd moderne wereld ( en misschien een stukje voorgevoel van Bastian..telepathische gaven?? ) en is het filmpje misschien wel van grote waarde in dit geval. Ik hoop dat jullie verder leed bespaard blijft en een hele goede, veilige reis gewenst naar Meppel. En alvast voor vrijdag voor Marina: werk ze!
BeantwoordenVerwijderen